رضا امير خاني، نويسنده خوب كشورمان، مقاله اي دارد با عنوان (لبنان و فلسطين : لا الجملي و لا الناقتي) لبنان و فلسطين به ما چه دخلي دارد؟ اين مقاله قبلآ در سايت بازتاب منتشر شده بود و پس از فيلتر شدن اين سايت در هيچ جاي ديگري به طور كامل درج نگرديده بود. از اين رو دوست عزيزم جناب داود آبادي لطف كردند و در خواست من را براي درج اين مقاله در سايت انصارنيوز اجابت كردند. خواندن اين مقاله را براي آن دسته از دوستان قرتي كه هنوز ذره اي انصاف و عقل در وجود شان باقي مانده به شدت توصيه مي كنم و آن دسته دوستان قرتي هم كه مهر بر قلب شان زده شده است نيازي نيست وقت خود را با خواندن اين مقاله هدر دهند.
اميرخاني در اين مقاله از نسبتي كه روشنفكران با مساله فلسطين بر قرار مي كنند حرف مي زند. از موضع هايي كه كشورهاي مختلف اسلامي در قبال اين قضيه اتخاذ مي كنند. همچنين امير خاني در تحليلي بسيار خواندني با تفكيك دو نوع جنگ قلعه اي و جنگ ميداني، به خوبي نشان مي دهد كه جمهوري اسلامي ايران تنها كشوري است كه منطق امريكا در مبارزه را متوجه شده و به شيوه خود امريكا با او مبارزه مي كند. به واقع وي معتقد است همان طور كه امريكا، هيچ وقت در مرزهاي خود جنگ نمي كند ايران نيز جنگ را از مرزهاي خود دور كرده است و در واقع مرزهاي استراتژيك خود را تا فلسطين گسترش داده است و اينچنين است كه ما درعين حال كه درون مرزهاي خود جنگي به پا نكرده ايم مشغول مبارزه با امريكا نيز بوده ايم. اما استفاده جالبي كه اميرخاني از بحث جنگ هاي ميداني و قلعه اي مي كند مربوط به مباحث فكري و انديشه است. به واقع درعرصه تفكر نيز نبايد همواره در قلعه خود پناه ببريم و پاسخگوي شبهات و سوالات باشيم.
در كتابخانه ام كتابي دارم از علامه طباطبايي با عنوان ((شيعه پاسخ مي دهد)). همواره وقتي چشمم به اين كتاب مي افتد با خود مي گويم چرا ما همواره بايد پاسخ دهيم و چرا شيعه سوال نمي كند؟ البته چه خوب كه شيعه اين قدر به مباني خود مطمئن است و همواره خود را پاسخگوي سوالات مي داند ولي آيا ديگر مكاتب نيز اين قدر خود را پاسخگو مي دانند؟
مي بايست از قلعه خود خارج شويم و جنگ هاي فكري را در ميادين بزرگ تر گسترش دهيم. قرار نيست كه ما همواره پاسخگوي قرتي ها باشيم بلكه بيشتر از آن بايد از قرتي ها سوال كنيم.
مقاله رضا امیرخانی را به طور کامل در اینجا بخوانید.
